Explore more publications!

GGZ-wachttijden lopen uit de hand: mensen met verslaving wachten tot twee jaar terwijl hun toestand verslechtert

Roy Faessen, Directeur Europa bij Siam Rehab, gespecialiseerd in internationale verslavingszorg

Roy Faessen, Directeur Europa, Siam Rehab

Dagelijkse activiteiten tijdens herstel bij Siam Rehab: cliënten spelen schaak in een rustige en ondersteunende omgeving in Thailand

Dagelijkse activiteiten tijdens herstel bij Siam Rehab in Thailand

Residentiële behandelomgeving van Siam Rehab in Thailand met houten bungalow omringd door natuur en groene tuin

Rustige en groene behandelomgeving bij Siam Rehab in Thailand

De wachttijdcrisis in de Nederlandse GGZ treft ook duizenden mensen met alcohol- en drugsproblemen

Wachten is niet neutraal bij verslaving; vertraging leidt vaak tot verslechtering, hogere terugvalkans en complexere behandeling”
— Roy Faessen

AMSTERDAM, NOORD-HOLLAND, NETHERLANDS, April 8, 2026 /EINPresswire.com/ -- GGZ wachttijden lopen uit de hand: mensen met verslaving wachten tot twee jaar terwijl hun toestand verslechtert

De wachttijdcrisis in de Nederlandse geestelijke gezondheidszorg (GGZ) bereikt een punt waarop het niet langer alleen een organisatorisch probleem is, maar een direct gezondheidsrisico vormt. Meer dan 100.000 mensen wachten op behandeling en in sommige gevallen lopen wachttijden op tot twee jaar. Voor mensen met alcohol- en drugsproblemen betekent dit niet alleen uitstel van zorg, maar een meetbare en vaak versnelde verslechtering van hun toestand.

De publieke discussie richt zich meestal op wachttijden in algemene zin, maar een belangrijk onderdeel blijft onderbelicht. Verslaving is geen aparte sector buiten de GGZ, maar een integraal onderdeel ervan. Dit betekent dat een substantieel deel van de mensen op wachtlijsten kampt met middelengebruik en afhankelijkheid, waaronder ernstige vormen van alcoholverslaving.

Schattingen geven aan dat tussen de 15% en 25% van alle GGZ-patiënten te maken heeft met verslaving. In absolute aantallen gaat het om tienduizenden mensen die direct geraakt worden door de huidige wachttijden.

In de praktijk verloopt het traject voor deze patiënten vaak volgens een voorspelbaar maar problematisch patroon. Eerst volgt een wachttijd voor intake die maanden kan duren. Daarna begint een tweede wachttijd voor de daadwerkelijke start van behandeling. In complexe gevallen, zoals bij dubbele diagnoses waarbij verslaving samengaat met andere psychische stoornissen, kan de totale wachttijd oplopen tot één tot twee jaar.

In deze periode blijft de situatie niet stabiel. Het gebruik neemt toe, psychische klachten verergeren en de kans op terugval groeit aanzienlijk. Voor families betekent dit een toenemende druk en onzekerheid, waarbij de behoefte aan duidelijke hulp voor naasten steeds urgenter wordt.

De structuur van de GGZ versterkt deze dynamiek. De nadruk ligt sterk op ambulante zorg, terwijl de capaciteit voor intensieve en direct beschikbare behandeling beperkt is. Tegelijkertijd verloopt de toegang tot zorg via een systeem van verwijzingen en verzekeringsgoedkeuringen, wat extra vertraging veroorzaakt. Dit leidt tot een structureel probleem waarbij juist de meest complexe en risicovolle gevallen het langst moeten wachten.

Wanneer wachttijden oplopen tot maanden of zelfs jaren, verandert de aard van het probleem fundamenteel. Het gaat niet langer alleen om toegang tot zorg, maar om het effect van uitgestelde behandeling. Uitstel leidt tot zwaardere problematiek, langere behandeltrajecten en hogere maatschappelijke kosten.

Voor gezinnen en naasten ontstaat hierdoor een situatie waarin passief wachten geen veilige optie meer is. In het geval van verslaving is tijd een kritische factor. De motivatie om hulp te zoeken is vaak tijdelijk en kan snel verdwijnen wanneer behandeling niet beschikbaar is.

Wanneer wachttijden langer zijn dan enkele weken, is het noodzakelijk om actief te handelen. De eerste stap is het beoordelen van de urgentie. Bij signalen zoals verlies van controle over gebruik, suïcidale gedachten of ernstige psychische ontregeling is wachten op reguliere zorg niet verantwoord en moet direct contact worden opgenomen met huisarts of crisisdiensten.

Een tweede stap die vaak wordt onderschat is het inschakelen van zorgbemiddeling via de zorgverzekeraar. Verzekeraars hebben de plicht om patiënten te helpen sneller passende zorg te vinden, inclusief verwijzingen naar andere regio’s of aanbieders.

Tijdelijke ondersteuning kan enige stabiliteit bieden, maar vervangt geen intensieve behandeling. Zonder toegang tot adequate zorg blijft het risico op verslechtering bestaan.

Steeds meer gezinnen stellen daarom duidelijke grenzen aan hoe lang zij bereid zijn te wachten. Wanneer wachttijden oplopen tot meerdere maanden, wordt het noodzakelijk om alternatieven serieus te overwegen.

In reactie op deze realiteit groeit de interesse in directe behandelopties buiten de standaard wachtrijen. Dit omvat zowel particuliere zorg als internationale programma’s. Voor een toenemend aantal patiënten verschuift de prioriteit van locatie naar snelheid van toegang.

Internationale behandelcentra maken het mogelijk om zonder wachttijd te starten met een intensief traject. Dit voorkomt de periode van verslechtering die vaak optreedt tijdens lange wachttijden.

Een voorbeeld hiervan is een afkickkliniek in Thailand, waar opname doorgaans direct mogelijk is na aanmelding. Voor Europese patiënten betekent dit dat behandeling kan starten op het moment dat hulp daadwerkelijk nodig is, in plaats van maanden later.

Deze ontwikkeling wijst op een bredere verschuiving in hoe zorg wordt benaderd. Waar voorheen werd uitgegaan van behandeling binnen het nationale systeem, ontstaat nu een situatie waarin patiënten actief buiten dat systeem zoeken naar oplossingen.

De wachttijdcrisis in de GGZ maakt duidelijk dat beschikbaarheid van zorg niet alleen gaat over capaciteit, maar over timing. Voor mensen met verslaving is behandeling die te laat begint in veel gevallen minder effectief en moeilijker.

De kern van het probleem is dat zorg formeel aanwezig is, maar niet beschikbaar op het moment dat deze nodig is. In de context van verslaving betekent dit dat tijd geen detail is, maar een bepalende factor.

Roy Faessen
Siam Rehab NL
+31 6 19234586
info@siamrehab.com

Legal Disclaimer:

EIN Presswire provides this news content "as is" without warranty of any kind. We do not accept any responsibility or liability for the accuracy, content, images, videos, licenses, completeness, legality, or reliability of the information contained in this article. If you have any complaints or copyright issues related to this article, kindly contact the author above.

Share us

on your social networks:
AGPs

Get the latest news on this topic.

SIGN UP FOR FREE TODAY

No Thanks

By signing to this email alert, you
agree to our Terms & Conditions